De BIA Impedantie methode

De beoordeling van de lichaamssamenstelling aan de hand van impedantiemetingen gaat onder andere uit van de volgende feiten:

Impedantie is de weerstand die een elektrische wisselstroom ondervindt wanneer die door het lichaam gestuurd wordt.
Het menselijk lichaam bestaat uit vet en uit vetvrije (of: magere) massa. Deze magere massa bevat veel water en elektrolyten waardoor dit compartiment elektrische wisselstroom goed geleidt. Het heeft dus een lage weerstand. Vet geleidt stroom zeer slecht en heeft dus een hoge weerstand.
De beide lichaamscompartimenten (vet en magere massa) staan, elektrisch gezien, parallel aan elkaar geschakeld. De totale impedantie van het menselijk lichaam ligt dichtbij de weerstand van de magere massa.
De totale lichaamsweerstand is eigenlijk afhankelijk van de hoeveelheid elektrolyten (ionen) in het lichaamswater. Bij relatief gezonde mensen mag verondersteld worden dat de elektrolytconcentratie (d.i. de hoeveelheid ionen per liter vloeistof) constant is.
De impedantie is in twee delen te onderscheiden: de weerstand (Rz), die evenredig is met de totale hoeveelheid water in het lichaam (dus met de magere massa die praktisch al het lichaamswater bevat) en de reactantie (Xc), die evenredig is met de hoeveelheid cellen in het lichaam (dus met de spiercelmassa). Het is mogelijk deze twee variabelen apart te meten doordat de elektrische stroom die een celmembraan passeert een lichte vertraging ondergaat en daardoor later dan het overige deel van de elektrische stroom bij de elektrode aankomt.
Het menselijk lichaam bestaat uit drie in serie geschakelde cilinders: arm, romp en been. De totale weerstand van het lichaam is de optelsom van de weerstanden van deze drie cilinders.
De impedantie methode is door vele onderzoekers onderzocht op betrouwbaarheid door vergelijking met andere methoden om lichaamssamenstelling te meten. De conclusies hiervan zijn dat de methode betrouwbaar, precies en reproduceerbaar is.
De meting is eenvoudig uit te voeren. Kortweg betekent dit, snel en niet belastend. Voor de meting worden op de hand en op de voetrug twee elektroden geplaatst. De stroom wordt via deze elektroden, het lichaam in geleid waarna de impedantiemeter de weerstand en reactantie berekent.